Σήμερα, Κυριακή 30 Αυγούστου, γιορτάζουν ο Αρκάδιος και η Αρκαδία, ενώ μαζί τους τιμώνται και ο Αλέξανδρος, ο Ευλάλιος και ο Φύλακας. Είναι από εκείνες τις ημέρες που ένα τηλεφώνημα στον θείο Αρκάδιο, ένα μήνυμα στην ξαδέρφη Αρκαδία ή μια στάση από το σπίτι του φίλου Αλέξανδρου βρίσκουν αμέσως τη θέση τους μέσα στη μέρα.
Η παράδοση των ονομαστικών εορτών έχει τη ρίζα της στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αφού η γιορτή ενός ονόματος συνδέεται με την ημέρα μνήμης του προσώπου από το οποίο δόθηκε στο βάπτισμα.
Το όνομα Αλέξανδρος είναι από τα πιο βαριά και διαχρονικά ελληνικά ονόματα, με παρουσία από την αρχαιότητα ως σήμερα. Ετυμολογικά προέρχεται από το ρήμα «αλέξω», που σημαίνει αποκρούω, προστατεύω, και τη λέξη «ανήρ», δηλαδή άνδρας, άνθρωπος. Έτσι το όνομα κρατά μέσα του την ιδέα εκείνου που προστατεύει και υπερασπίζεται, κάτι που εξηγεί και τη μεγάλη του απήχηση στον ελληνικό κόσμο και στη διασπορά.
Ο Αλέξανδρος είναι όνομα που κουβαλά κύρος, ιστορία και οικειότητα μαζί. Μπορεί να είναι ο παππούς Αλέκος που μιλά λίγο αλλά στέκεται πάντα μπροστά όταν χρειαστεί, ή ο συνάδελφος Άλεξ που όλοι θυμούνται πρώτον όταν πρέπει να βοηθήσει. Στην ίδια σημερινή γιορτή ανήκουν και τα πιο σπάνια Ευλάλιος και Φύλακας, ονόματα που κρατούν κι αυτά τη δική τους ξεχωριστή θέση στο εορτολόγιο.
Για τον Ευλάλιο, ηχηρό και παλιό όνομα, η μέρα είναι μια όμορφη αφορμή να θυμηθεί κανείς τον νονό, έναν παλιό φίλο ή τον γείτονα που ίσως δεν ακούει συχνά ευχές. Και για τον Φύλακα, όνομα σπάνιο αλλά δυνατό, η γιορτή έχει εκείνη τη ζεστασιά που κάνει μια απλή ευχή να ακούγεται πιο προσωπική και πιο αληθινή. Χρόνια Πολλά!
Η σημερινή μέρα έχει και μια όμορφη διαπολιτισμική πλευρά, ιδιαίτερα στον Καναδά. Όποιος έχει στη ζωή του έναν Alexander, Alexandre, Alejandro, Alessandro ή Aleksandar μπορεί να μοιραστεί μαζί του την ελληνική συνήθεια της ονομαστικής γιορτής. Είναι ένας απλός και ωραίος τρόπος να ανοίγει κουβέντα για την παράδοση και την κοινή ρίζα των ονομάτων.
Σε μια εποχή που όλα τρέχουν, τέτοιες μικρές οικογενειακές στάσεις έχουν ξεχωριστή αξία. Μια ευχή, ένα τηλεφώνημα και μια σύντομη επίσκεψη αρκούν για να θυμίσουν πως τα ονόματα δεν είναι μόνο λέξεις, αλλά δεσμοί που περνούν από γενιά σε γενιά.
