Σήμερα, Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου, τη γιορτή τους έχουν η Ζωγραφιά, ο Λοίζος, ο Φωκάς, η Λουίζα και ο Κοσμάς. Είναι από εκείνες τις μέρες που ένα τηλεφώνημα, ένα μήνυμα ή μια μικρή επίσκεψη φτάνουν για να θυμίσουν ότι το όνομα παραμένει δεσμός ζωντανός μέσα στην οικογένεια και την κοινότητα.
Η παράδοση των ονομαστικών εορτών έχει τη ρίζα της στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αφού η γιορτή ενός ονόματος συνδέεται με την ημέρα μνήμης της μορφής από την οποία πήρε το όνομα στο βάπτισμα.
Από τα σημερινά ονόματα, ο Κοσμάς ξεχωρίζει για τη βαθιά ελληνική του ρίζα, αφού συνδέεται με τον κόσμον, λέξη που σήμαινε τάξη, στολισμό και κατόπιν τον κόσμο όπως τον γνωρίζουμε. Ο Φωκάς είναι επίσης παλαιό ελληνικό όνομα με μακρά ιστορική παρουσία, ιδιαίτερα γνωστό και από τα βυζαντινά χρόνια. Η Λουίζα, αντίθετα, ήρθε στα ελληνικά μέσα από τις ευρωπαϊκές γλωσσικές διαδρομές και έχει πια καθιερωθεί ως οικείο γυναικείο όνομα και στη διασπορά.
Η Ζωγραφιά είναι από εκείνα τα ονόματα που φέρνουν αμέσως εικόνα και χρώμα. Ταιριάζει στη θεία Ζωγραφιά που δίνει ομορφιά στο σπίτι με μια γλάστρα στο παράθυρο, ένα κέντημα, μια λεπτομέρεια που κάνει τη μέρα πιο ζεστή. Ο Λοίζος έχει πιο σπάνιο άκουσμα, κι ίσως γι’ αυτό μένει εύκολα στη μνήμη, όπως ο παλιός φίλος ή ο συνάδελφος που δεν τον ξεχνάς.
Για τον Φωκά, τον Κοσμά και τη Λουίζα, η σημερινή μέρα είναι καλή αφορμή για μια ευχή που ξεφεύγει από τα τυπικά. Ένα μήνυμα στον νονό Κοσμά, ένα τηλεφώνημα στον γείτονα Φωκά, μια καλημέρα στη συνάδελφο Λουίζα κρατούν αυτή την όμορφη συνήθεια ζωντανή χωρίς πολλή φασαρία, αλλά με ουσία.
Η ονομαστική γιορτή είναι επίσης ένα ωραίο ελληνικό έθιμο που μπορεί να μοιραστεί κανείς και με μη Έλληνες φίλους. Στην περίπτωση της Λουίζας, για παράδειγμα, μια ευχή μπορεί να απευθυνθεί και σε κάποια Louisa, Louise ή Luisa, ανοίγοντας εύκολα μια κουβέντα για το πώς ταξιδεύουν τα ονόματα από γλώσσα σε γλώσσα.
Χρόνια Πολλά σε όσες και όσους γιορτάζουν σήμερα. Να χαίρεστε το όνομά σας και τους ανθρώπους που το κρατούν ζωντανό γύρω σας.
