Σήμερα γιορτάζουν ο Μακάριος και ο Δαβίδ, δυο ονόματα που ακούγονται διαφορετικά αλλά κουβαλούν και τα δύο ιστορία, μνήμη και οικογενειακή συνέχεια. Είναι μια όμορφη αφορμή για ένα τηλεφώνημα στον θείο Μακάριο που μιλά πάντα ήρεμα και καταλαγιαστικά, αλλά και για ένα μήνυμα στον συνάδελφο Δαβίδ που κρατά το όνομά του όπως το έφερε η οικογένεια από γενιά σε γενιά.
Η παράδοση των ονομαστικών εορτών έχει τη ρίζα της στην Ορθόδοξη Εκκλησία, καθώς η γιορτή του ονόματος συνδέεται με την ημέρα μνήμης του αγίου ή του ιερού προσώπου από το οποίο πήρε κανείς το όνομά του στο βάπτισμα.
Το όνομα Μακάριος προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό επίθετο «μακάριος», που σημαίνει ευτυχής, ευλογημένος, καλοτυχισμένος. Η λέξη είναι γνωστή ήδη από την αρχαία γραμματεία και πέρασε αργότερα δυναμικά και στη χριστιανική ονοματοδοσία, γι’ αυτό και το όνομα κράτησε ένα ύφος επίσημο, σεμνό και διαχρονικό. Στον νεότερο ελληνισμό έχει και ιδιαίτερη κυπριακή απήχηση, αφού το όνομα συνδέθηκε έντονα και με τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.
Ο Μακάριος είναι από εκείνα τα ονόματα που φέρνουν στον νου έναν άνθρωπο γαλήνιο, μετρημένο, με μια ήσυχη αξιοπρέπεια. Αν έχετε έναν παππού Μακάριο, έναν νονό ή έναν παλιό φίλο που κρατά αυτό το όνομα, σήμερα είναι η μέρα να του πείτε ένα απλό και εγκάρδιο Χρόνια Πολλά.
Το όνομα Δαβίδ είναι η ελληνική βιβλική μορφή του εβραϊκού David, που σημαίνει «αγαπημένος». Πέρασε στα ελληνικά μέσα από τη μετάφραση των ιερών κειμένων και διατηρήθηκε σχεδόν αναλλοίωτο επί αιώνες, γι’ αυτό και το συναντάμε τόσο ως Δαβίδ όσο και ως Δαυίδ στη λόγια και εκκλησιαστική παράδοση. Είναι ένα όνομα με μεγάλη διεθνή πορεία, που ενώνει γλωσσικές και πολιτισμικές παραδόσεις χωρίς να χάνει τον αρχικό του πυρήνα.
Στο άκουσμα του Δαβίδ υπάρχει κάτι σταθερό και αρχοντικό, ίσως γιατί το όνομα είναι δεμένο με τη μορφή του ψαλμωδού βασιλιά της Παλαιάς Διαθήκης. Σήμερα αξίζει μια ευχή και στον ξάδερφο Δαβίδ, αλλά και στον γείτονα που στο γραφείο τον φωνάζουν David και στο σπίτι του μένει πάντα ο δικός τους Δαβίδ.
Η ελληνική συνήθεια της ονομαστικής γιορτής είναι ένα όμορφο δώρο που μπορούμε να μοιραστούμε και με μη Έλληνες φίλους ή συναδέλφους. Στην περίπτωση του Δαβίδ, κάθε David, Davide ή Daud μοιράζεται την ίδια βαθιά ρίζα του ονόματος και μια ευχή γίνεται εύκολα αφορμή για κουβέντα γύρω από την παράδοση.
Αν σήμερα έχετε στη ζωή σας έναν Μακάριο ή έναν Δαβίδ, μην το αφήσετε να περάσει. Ένα τηλεφώνημα, μια σύντομη επίσκεψη ή ένα ζεστό μήνυμα αρκούν για να κρατηθεί ζωντανό το έθιμο και η χαρά της ημέρας. Χρόνια Πολλά!
