Σήμερα γιορτάζουν ο Σαββάτιος, ο Σάββατος, ο Σαββάτης, η Σαββατία, η Σαββατίνα, η Σαββάτα, η Σαββάτη και η Σαββάτω. Είναι από εκείνες τις γιορτές που ίσως δεν συναντάμε κάθε μέρα, αλλά ακριβώς γι’ αυτό ξεχωρίζουν και γίνονται αφορμή για ένα ζεστό τηλεφώνημα στον θείο Σαββάτη, ένα μήνυμα στη νονά Σαββατίνα ή μια επίσκεψη στη γειτόνισσα Σαββάτω.
Η παράδοση των ονομαστικών εορτών έχει τη ρίζα της στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αφού η γιορτή του ονόματος συνδέεται με την ημέρα μνήμης του αγίου από τον οποίο έχει δοθεί το όνομα στο βάπτισμα.
Το όνομα συνδέεται ετυμολογικά με το «Σάββατο», λέξη που πέρασε στα ελληνικά από την εβραϊκή παράδοση, μέσω του σαββάτ, και κράτησε την έννοια της ημέρας ανάπαυσης και παύσης από την εργασία. Από αυτή τη ρίζα προέκυψαν και οι ελληνικές μορφές Σάββατος, Σαββάτιος και τα γυναικεία τους, ονόματα που ακούγονται παλιά, σταθερά και οικεία.
Κάθε όνομα έχει τη δική του απήχηση, και εδώ υπάρχει κάτι από τον ρυθμό του σπιτιού και της εβδομάδας, κάτι γνώριμο και γειωμένο. Ίσως γι’ αυτό ο παππούς Σάββατος φέρνει στον νου εκείνον τον άνθρωπο που κρατά τις συνήθειες της οικογένειας, ενώ η κουμπάρα Σαββατία είναι συχνά εκείνη που δεν ξεχνά ποτέ να απαντήσει πρώτη στις ευχές.
Αν έχετε σήμερα κάποιον δικό σας με αυτό το όνομα, η μέρα σηκώνει μια απλή και ανθρώπινη κίνηση. Ένα «Χρόνια Πολλά!» στον συνάδελφο Σαββάτιο ή ένα μήνυμα σε μια παλιά φίλη που λέγεται Σαββατίνα αρκεί για να κρατηθεί ζωντανό ένα έθιμο που περνά από γενιά σε γενιά.
Η ελληνική συνήθεια της ονομαστικής γιορτής είναι και μια όμορφη αφορμή να μοιραστούμε την παράδοσή μας με μη Έλληνες φίλους και συναδέλφους. Όταν ένα όνομα έχει τόσο παλιά διαδρομή, ανοίγει εύκολα μια κουβέντα για το πώς οι λέξεις, οι γλώσσες και τα έθιμα ταξιδεύουν μαζί με τους ανθρώπους.
Χρόνια Πολλά σε όσες και όσους γιορτάζουν σήμερα, με υγεία, αγάπη και όμορφες στιγμές με τους δικούς τους ανθρώπους.
