Σήμερα γιορτάζουν η Ανδρομάχη, η Μάχη, η Μαχούλα, ο Ανδρόμαχος, ο Μάχος, ο Βαλάντιος, ο Βαλάντης και ο Γουίλφρηντ, μαζί και ο Συμεών. Είναι από εκείνες τις μέρες που φέρνουν στο τραπέζι ονόματα με ιδιαίτερο χρώμα, άλλα βαθιά ελληνικά και λογοτεχνικά, άλλα πιο σπάνια και ξεχωριστά, που μένουν εύκολα στη μνήμη.
Η παράδοση των ονομαστικών εορτών έχει τη ρίζα της στην Ορθόδοξη Εκκλησία, καθώς η ονομαστική γιορτή συνδέεται με την ημέρα μνήμης του προσώπου από το οποίο πήρε κανείς το όνομά του στο βάπτισμα.
Η Ανδρομάχη είναι από τα πιο αναγνωρίσιμα ονόματα της αρχαίας ελληνικής παράδοσης. Προέρχεται από τα στοιχεία «ανήρ, ανδρός» και «μάχη», και κουβαλά μια καθαρά ομηρική, κλασική απήχηση που ακούγεται ακόμη ζωντανή στα ελληνικά. Δεν είναι τυχαίο που το όνομα αυτό θυμίζει αξιοπρέπεια, δύναμη και μια ήρεμη εσωτερική αντοχή.
Ο Ανδρόμαχος κινείται στην ίδια ετυμολογική οικογένεια, με τα ίδια ελληνικά στοιχεία να δίνουν στο όνομα σταθερότητα και αρχαίο βάθος. Ο Βαλάντιος και ο Βαλάντης είναι πιο σπάνιες παρουσίες στο εορτολόγιο, ενώ ο Γουίλφρηντ ξεχωρίζει ως όνομα που ακούγεται λιγότερο συχνά στις ελληνικές οικογένειες, αλλά ακριβώς γι’ αυτό έχει τη δική του ιδιαίτερη θέση όταν έρχεται η μέρα της γιορτής.
Σήμερα αξίζει ένα τηλεφώνημα στην ξαδέρφη Ανδρομάχη που πάντα κρατά τον λόγο της με ήρεμη δύναμη, ένα μήνυμα στον νονό Βαλάντη που δεν ξεχνά ποτέ τη μέρα κανενός, και μια ευχή στον συνάδελφο Γουίλφρηντ που ίσως ξαφνιαστεί ευχάριστα όταν ακούσει το ελληνικό «Χρόνια Πολλά!». Αυτές οι μικρές κινήσεις είναι που κρατούν τη γιορτή ζωντανή, είτε στο Μόντρεαλ είτε στο Λαβάλ.
Η ομορφιά αυτής της παράδοσης είναι ότι μπορεί να μοιραστεί και πέρα από τον στενό ελληνικό κύκλο. Η Ανδρομάχη, για παράδειγμα, συναντάται και σε άλλες γλώσσες και λογοτεχνικές παραδόσεις, οπότε μια ευχή μπορεί να γίνει αφορμή για μια όμορφη κουβέντα με φίλους και συναδέλφους που γνωρίζουν το όνομα σε άλλη μορφή.
Σε όσες και όσους γιορτάζουν σήμερα, ευχόμαστε υγεία, χαρές στο σπίτι και ανθρώπους αγαπημένους γύρω τους. Χρόνια Πολλά!
