Σήμερα, Τετάρτη 11 Νοεμβρίου, γιορτάζουν ο Βικέντιος, ο Βικέντης, η Βικεντία, ο Βίκτωρ, ο Βίκτορας, η Βικτωρία, η Βικτορία, η Βικτόρια, ο Δράκων, ο Μηνάς και ο Μίνος. Είναι από εκείνες τις ημερομηνίες που χωρούν και το παλιό οικογενειακό τηλεφώνημα και ένα σύντομο μήνυμα από το Μόντρεαλ ως το Λαβάλ, για να μη μείνει κανείς χωρίς μια ζεστή ευχή. Χρόνια Πολλά!
Η παράδοση της ονομαστικής γιορτής έχει τη ρίζα της στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αφού η γιορτή του ονόματος συνδέεται με την ημέρα μνήμης της μορφής από την οποία πήρε κανείς το όνομά του στο βάπτισμα.
Από τα σημερινά ονόματα, ο Βίκτωρ και ο Βίκτορας ξεχωρίζουν ως διεθνή και αναγνωρίσιμα, ενώ η Βικτωρία κρατά την ίδια δυνατή ηχητική παρουσία και ακούγεται πάντα σταθερή και καθαρή. Το όνομα έρχεται από το λατινικό Victor και συνδέεται με την έννοια του νικητή, μια σημασία που πέρασε εύκολα από γλώσσα σε γλώσσα και έμεινε ζωντανή και στη νεοελληνική χρήση. Δεν είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς σήμερα τον συνάδελφο Βίκτορα που επιμένει ή τη νονά Βικτωρία που έχει εκείνη τη σιγουριά που καθησυχάζει όλο το σπίτι.
Ο Δράκων είναι όνομα αρχαίο, καθαρά ελληνικό, ίδιο με τη λέξη δράκων, που σήμαινε τον δράκο ή το φίδι. Στην ιστορική μνήμη συνδέεται κυρίως με τον Δράκοντα της Αθήνας, τον παλαιό νομοθέτη που έδωσε το όνομά του ακόμη και στη λέξη «δρακόντειος». Είναι ένα σπάνιο όνομα σήμερα, με έντονο κλασικό χαρακτήρα, που το συναντά κανείς περισσότερο ως μνήμη της αρχαίας Ελλάδας παρά ως συνηθισμένη καθημερινή προσφώνηση.
Ο Μίνος ανήκει επίσης στα ονόματα που κουβαλούν βαθιά ελληνική μνήμη. Είναι γνωστός από τη μυθολογική παράδοση της Κρήτης και φέρνει μαζί του εικόνες από τη μινωική κληρονομιά, τον λαβύρινθο και τους μεγάλους κύκλους των αρχαίων αφηγήσεων. Η προέλευσή του θεωρείται προελληνική ή κρητική, κι αυτό του δίνει μια ξεχωριστή θέση ανάμεσα στα ονόματα που έφτασαν ως σήμερα περισσότερο από τον μύθο και την ιστορία παρά από την καθημερινή χρήση.
Ο Μηνάς, από την άλλη, είναι από εκείνα τα ονόματα που έχουν οικειότητα και ζεστασιά στην ελληνική οικογένεια. Σήμερα είναι μια ωραία αφορμή να θυμηθεί κανείς τον θείο Μηνά που δεν ξεχνά ποτέ τη γιορτή κανενός ή τη γειτόνισσα Μήνα που θα χαρεί ένα απλό τηλεφώνημα. Το ίδιο ισχύει και για τον Βικέντιο ή τον Βικέντη, ονόματα λιγότερο συχνά αλλά με ξεχωριστή παρουσία, που συχνά κρατούνται μέσα στις οικογένειες σαν μικρό κομμάτι συνέχειας.
Η ελληνική συνήθεια της ονομαστικής γιορτής είναι και μια όμορφη αφορμή να απλώσει η ευχή πιο πέρα από τον στενό κύκλο. Στην περίπτωση του Βίκτωρα, για παράδειγμα, ένα μήνυμα μπορεί να πάει και σε έναν Victor ή Viktor στη δουλειά ή στην παρέα, αφού το όνομα ταξιδεύει εύκολα σε πολλές γλώσσες και κουλτούρες. Έτσι η παράδοση γίνεται κουβέντα, μνήμη και μικρή γέφυρα με τους γύρω μας.
Αν έχετε σήμερα έναν Βίκτορα, μια Βικτωρία, έναν Μηνά, έναν Μίνο ή έναν Βικέντη στην οικογένεια ή στον κύκλο σας, μην αφήσετε τη μέρα να περάσει σιωπηλά. Μια ευχή, ένα τηλεφώνημα ή μια σύντομη επίσκεψη αρκούν για να κρατηθεί ζωντανό ένα από τα πιο όμορφα έθιμα του ελληνικού κόσμου. Χρόνια Πολλά!
