Σήμερα γιορτάζουν η Ευανθία και ο Ευάνθης, η Εύα, ο Ευφρόσυνος και ο Φρόσυνος, η Θεοδώρα με τις γνωστές μορφές Δώρα, Ντόρα, Θοδώρα και Δωρούλα, αλλά και η Βιολέτα. Είναι από εκείνες τις μέρες που ένα όνομα φέρνει μαζί του και μια εικόνα από σπίτι, οικογένεια και παλιές συνήθειες που κρατιούνται ζωντανές και στον Καναδά.
Η Θεοδώρα προέρχεται από τα ελληνικά στοιχεία «θεός» και «δῶρον» και έχει μακρά παρουσία στον ελληνικό κόσμο. Στην Ορθόδοξη παράδοση συνδέεται σήμερα με την Αγία Θεοδώρα της Αλεξάνδρειας, μια μάρτυρα του 5ου αιώνα στην Αλεξάνδρεια, στα χρόνια του αυτοκράτορα Ζήνωνα. Σύμφωνα με τον αγιογράφο Sabine Baring-Gould, η ιστορία της ίσως είχε εμπλουτιστεί αργότερα και το βιογραφικό της πιθανότατα συντέθηκε από στοιχεία άλλων μορφών, όπως της αγίας Μαρίνας του Μοναχού.
Η Ευανθία και ο Ευάνθης έχουν ένα από τα πιο καθαρά ελληνικά ακούσματα της ημέρας, με τη ρίζα τους να θυμίζει άνθος, ανθοφορία και καλή εποχή. Ο Ευφρόσυνος προέρχεται από την ευφροσύνη, τη χαρά και την καλή διάθεση, ένα όνομα φωτεινό και σπάνιο που ξεχωρίζει αμέσως όταν το ακούς. Η Βιολέτα, από την άλλη, ανήκει στα λουλουδένια ονόματα που ταξίδεψαν εύκολα από γλώσσα σε γλώσσα και έμειναν αγαπητά και οικεία.
Η παράδοση της ονομαστικής γιορτής έχει τη ρίζα της στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αφού το όνομα συνδέεται με την ημέρα μνήμης της μορφής από την οποία το έλαβε κανείς στο βάπτισμα.
Αν έχετε σήμερα μια Δώρα στην οικογένεια, είναι η κατάλληλη στιγμή για ένα μήνυμα ή μια μικρή επίσκεψη με καφέ. Μπορεί να είναι η θεία που πάντα βρίσκει κάτι καλό να προσφέρει, ο συνάδελφος Ευφρόσυνος που κρατά ήρεμο το κλίμα στο γραφείο ή η γιαγιά Ευανθία που μοσχοβολά σπίτι και φροντίδα, σαν αυλή σε ανθοφορία. Χρόνια Πολλά!
Η σημερινή γιορτή δίνει και μια ωραία αφορμή να μοιραστούμε το έθιμο με φίλους και συναδέλφους που δεν είναι Έλληνες αλλά έχουν αντίστοιχο όνομα. Η Θεοδώρα, για παράδειγμα, συναντιέται εύκολα και ως Theodora ή Teodora, ενώ η Βιολέτα αναγνωρίζεται αμέσως και ως Violet ή Violeta. Έτσι η κουβέντα για το όνομα γίνεται και μια μικρή γέφυρα πολιτισμού.
Στις ελληνικές κοινότητες της διασποράς, τέτοιες μέρες κρατούν κάτι από τη ζεστασιά της γειτονιάς και του οικογενειακού τραπεζιού. Ένα τηλεφώνημα, μια ευχή, ένα απλό «να σε χαιρόμαστε» αρκούν για να θυμίσουν πως τα ονόματα δεν είναι μόνο λέξεις, αλλά δεσμοί που περνούν από γενιά σε γενιά.
