Σήμερα, Πέμπτη 15 Οκτωβρίου, τη γιορτή τους έχουν ο Λουκιανός και η Λουκιανή. Είναι από εκείνα τα ονόματα που ακούγονται λόγια και διαχρονικά, με μια ήρεμη αρχοντιά που μένει στη μνήμη και δίνει όμορφη αφορμή για ένα τηλεφώνημα, ένα μήνυμα ή μια επίσκεψη σε κάποιο αγαπημένο πρόσωπο.
Η παράδοση των ονομαστικών εορτών έχει τη ρίζα της στην Ορθόδοξη Εκκλησία, καθώς η γιορτή ενός ονόματος συνδέεται με την ημέρα μνήμης του αγίου από τον οποίο το έλαβε κανείς στο βάπτισμα.
Το όνομα Λουκιανός είναι η ελληνική μορφή του ρωμαϊκού Lucianus και συνδέεται τελικά με τη λατινική ρίζα lux, που σημαίνει «φως». Αυτή η φωτεινή καταγωγή δίνει στο όνομα μια καθαρή και ευγενική απήχηση, ενώ εξηγεί και γιατί ακούγεται τόσο οικείο τόσο στα ελληνικά όσο και σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες.
Στα ελληνικά σπίτια, ένας Λουκιανός μπορεί να είναι ο θείος που μπαίνει πάντα χαμογελαστός στο δωμάτιο και το φωτίζει χωρίς πολλή φασαρία. Μπορεί να είναι και ο παλιός συμμαθητής που θυμάσαι με καλή καρδιά και δεν ξεχνάς να του στείλεις μια ευχή. Κι αν υπάρχει μια Λουκιανή στην οικογένεια, σήμερα είναι η σωστή μέρα για ένα ζεστό «Χρόνια Πολλά!» από τη νονά ή τη ξαδέρφη που κρατά επαφή, έστω και από μακριά.
Για όσους ζουν στο Μόντρεαλ, στο Λαβάλ ή αλλού στον Καναδά, το όνομα αυτό έχει και μια όμορφη διαπολιτισμική διάσταση. Ο Λουκιανός μπορεί εύκολα να συναντηθεί και ως Lucian ή Lucien, οπότε η σημερινή μέρα γίνεται αφορμή να μοιραστεί κανείς την ελληνική συνήθεια της ονομαστικής γιορτής και με μη Έλληνες φίλους ή συναδέλφους που έχουν συγγενικό όνομα.
Χρόνια Πολλά σε όλους τους Λουκιανούς και τις Λουκιανές. Να τους χαίρονται οικογένεια, φίλοι και όσοι τους κρατούν πάντα με αγάπη στη σκέψη τους.
