Η σημερινή μέρα ανήκει στον Ανάργυρο, τον Δαβίδ, τον Δαμιανό, τον Διόνυσο και τον Κοσμά, ενώ μαζί τους γιορτάζει και ο Κομνηνός. Είναι από εκείνες τις γιορτές που δίνουν αφορμή για ένα πρωινό τηλεφώνημα, ένα μήνυμα από το Μόντρεαλ ως το Λαβάλ και μια μικρή επίσκεψη αργότερα μέσα στην ημέρα. Χρόνια Πολλά!
Η παράδοση των ονομαστικών εορτών έχει τη ρίζα της στην Ορθόδοξη Εκκλησία, καθώς η γιορτή κάθε ονόματος συνδέεται με την ημέρα μνήμης της μορφής από την οποία το έλαβε κανείς στο βάπτισμα.
Το Ανάργυρος είναι ένα όνομα ξεχωριστό και πολύ ελληνικό στη μορφή του. Συνδέεται με τους Αγίους Αναργύρους και κουβαλά την ιδέα της προσφοράς χωρίς αντάλλαγμα, κάτι που του δίνει μια ιδιαίτερη ηθική βαρύτητα μέσα στην ελληνική παράδοση. Αν έχετε έναν θείο Ανάργυρο που είναι πάντα ο πρώτος να βοηθήσει αθόρυβα, σήμερα είναι η μέρα να του το αναγνωρίσετε με μια ευχή.
Το Δαβίδ έρχεται στη νεοελληνική μέσα από τη βιβλική παράδοση του εβραϊκού David και έχει μακρά διαδρομή σε πολλές γλώσσες. Είναι όνομα διεθνές, σταθερό και αναγνωρίσιμο, που ενώνει ελληνικές, εβραϊκές και ευρύτερες χριστιανικές παραδόσεις. Το ίδιο και ο Δαμιανός, ένα ελληνικό όνομα που ταξίδεψε πλατιά στον κόσμο ως Damian, διατηρώντας όμως στο σπίτι και στην οικογένεια τον πιο γνώριμο ελληνικό του ήχο.
Ο Διόνυσος είναι όνομα αρχαίο, με καθαρή παρουσία στην ελληνική μυθολογική και γλωσσική κληρονομιά. Στη σύγχρονη ζωή συναντάται συχνότερα μέσα από συγγενικές μορφές του ίδιου ονόματος, όμως η παλαιότερη μορφή του κρατά ακόμη το ιδιαίτερο βάρος της. Ο Κοσμάς, από την άλλη, συνδέεται με τη λέξη κόσμος, που στα ελληνικά σήμαινε τάξη, στολισμό και κατόπιν τον ίδιο τον κόσμο, δίνοντας στο όνομα μια όμορφη αίσθηση αρμονίας και μέτρου.
Σήμερα αξίζει μια ευχή και στον παππού Κοσμά που βάζει πάντα τα πράγματα σε τάξη με τον ήρεμο τρόπο του, αλλά και στον συνάδελφο Δαβίδ που μπορεί να τον ξέρουν άλλοι με το ελληνικό του όνομα και άλλοι απλώς ως David. Αυτές οι μέρες κρατούν ζωντανό κάτι πολύ γνώριμο στην ελληνική οικογένεια, ότι το όνομα δεν είναι μόνο μια λέξη, αλλά ένας δεσμός που περνά από γενιά σε γενιά.
Η ελληνική συνήθεια της ονομαστικής γιορτής είναι και μια όμορφη αφορμή να ανοίξει η κουβέντα με φίλους και συναδέλφους εκτός ελληνικής κοινότητας. Στην περίπτωση του Δαβίδ, για παράδειγμα, το ίδιο όνομα ζει σχεδόν παντού ως David, Davide ή Dawid, οπότε μια ευχή μπορεί εύκολα να περάσει από τη μία γλώσσα στην άλλη.
Είτε γιορτάζει σήμερα κάποιος δικός σας Ανάργυρος, Δαβίδ, Δαμιανός, Διόνυσος ή Κοσμάς, η μέρα είναι μια καλή ευκαιρία να θυμηθούμε ανθρώπους αγαπημένους και να τους δείξουμε ότι τους σκεφτόμαστε. Ένα απλό Χρόνια Πολλά! συχνά αρκεί.
