Η σημερινή μέρα ανήκει στον Ελλάδιο, στη Μαύρα, στον Νεκτάριο και στη Θεοκτίστη. Μαζί τους ακούγονται συχνά και τα πιο οικεία Νεκτάρης και Νεκταρία, ενώ σε αρκετά σπίτια θα θυμηθούν και τον Θεόκτιστο. Είναι από εκείνες τις γιορτές που δίνουν αφορμή για ένα πρωινό μήνυμα, ένα τηλεφώνημα στη νονά ή μια επίσκεψη το απόγευμα για ένα γλυκό και ένα «Χρόνια Πολλά!».
Η παράδοση των ονομαστικών εορτών έχει τη ρίζα της στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αφού η γιορτή του ονόματος συνδέεται με την ημέρα μνήμης του προσώπου από το οποίο το όνομα δόθηκε στο βάπτισμα.
Από τα σημερινά ονόματα, ο Νεκτάριος είναι ίσως το πιο αναγνωρίσιμο στον ελληνικό κόσμο. Η ρίζα του βρίσκεται στο αρχαίο ελληνικό «νέκταρ», τη λέξη που δήλωνε το ποτό των θεών στην κλασική παράδοση. Έτσι το όνομα κρατά κάτι από γλύκα, καθαρότητα και διαχρονία, γι’ αυτό και έχει μια ξεχωριστή απήχηση τόσο στην Ελλάδα όσο και στις ελληνικές κοινότητες του εξωτερικού.
Η Θεοκτίστη είναι επίσης ένα βαθιά ελληνικό όνομα, χτισμένο από τα στοιχεία «Θεός» και «κτίζω», με τη σημασία του «χτισμένου» ή «δημιουργημένου από τον Θεό». Ο Ελλάδιος, πάλι, συνδέεται φανερά με την Ελλάδα και την παλαιότερη μορφή «Ελλάς», κάτι που του δίνει έντονο ιστορικό και γλωσσικό χρώμα. Η Μαύρα ακολουθεί διαφορετική διαδρομή και, στο ελληνοκαναδικό περιβάλλον, ακούγεται περισσότερο ως όνομα της διασποράς ή ξενόγλωσση μορφή που γράφεται στα ελληνικά.
Σε κάθε οικογένεια, όμως, το όνομα παίρνει το δικό του πρόσωπο. Ο Νεκτάρης μπορεί να είναι ο κουμπάρος που μιλά ήρεμα και γλυκά και δεν ξεχνά ποτέ να ρωτήσει για όλους. Η Θεοκτίστη μπορεί να είναι η θεία που κρατά το σπίτι δεμένο και φιλόξενο, από εκείνες τις παρουσίες που δίνουν σταθερότητα χωρίς θόρυβο. Και ο κύριος Ελλάδιος από τη γειτονιά ή από το καφενείο της παροικίας είναι συχνά ένα όνομα που ξεχωρίζει αμέσως και μένει στη μνήμη.
Για τη Μαύρα, η σημερινή ευχή έχει και μια όμορφη διαπολιτισμική νότα. Σε σπίτια όπου το όνομα ήρθε από άλλη γλώσσα και ρίζωσε μέσα στην ελληνική οικογένεια, η γιορτή γίνεται ακόμη μία απόδειξη ότι οι παραδόσεις ταξιδεύουν και προσαρμόζονται. Ένα μήνυμα στη Μαυρούλα, στη Μαυρίτσα ή και στον Μαύρο αρκεί για να κρατηθεί η μέρα ζωντανή.
Αξίζει επίσης να θυμόμαστε πως η ελληνική συνήθεια της ονομαστικής γιορτής είναι ένα όμορφο έθιμο που μπορεί να μοιραστεί και με φίλους ή συναδέλφους εκτός ελληνικής κοινότητας. Σήμερα, για παράδειγμα, μια Mayra ή μια Myra μπορεί να γίνει αφορμή για μια μικρή κουβέντα γύρω από το όνομα και την παράδοση. Είναι ένας απλός, ζεστός τρόπος να ανοίγει η κουλτούρα μας προς τους άλλους.
Αν λοιπόν έχετε σήμερα έναν Νεκτάριο, μια Θεοκτίστη, έναν Ελλάδιο ή μια Μαύρα στην οικογένεια, στο Μόντρεαλ, στο Λαβάλ ή πιο μακριά, μην αφήσετε τη μέρα να περάσει σιωπηλά. Μια ευχή, ένα τηλεφώνημα και μια μικρή σκέψη αρκούν για να κρατηθεί το έθιμο ζωντανό. Χρόνια Πολλά!
